Troska o Bezpieczeństwo Dziecka: Jak Reagować na Przemoc
Upalny dzień, środek parku. Nagle rozlega się krzyk mężczyzny. Przy nim stoi małe dziecko, zastygłe z przerażenia, a łzy spływają mu po policzkach. Mężczyzna krzyczy coraz głośniej, potrząsa dzieckiem, a następnie uderza je w policzek. Dziecko zaczyna głośno płakać.
Co możesz zrobić?
W świecie paradoksów reagujemy na przysłowiowy brak czapeczki na głowie dziecka, lecz często bagatelizujemy przemoc wobec niego. Choć zawsze dostrzegamy tylko fragment rzeczywistości i nie znamy całej historii, przemoc pozostaje przemocą, a jej konsekwencje dla dzieci są groźne. Dlatego, gdy stajesz się świadkiem podobnej sytuacji, na początek weź głęboki oddech. Wejdź w kontakt, unikając nadmiarowych emocji, ocen czy oskarżeń, aby nie eskalować spirali złości. Eksperci podkreślają trzy podstawowe kroki.
Pierwszym z nich jest obniżenie poziomu agresji. Nie warto i nie trzeba odgrywać roli bohatera. Możesz zacząć rozmowę pytaniem w stylu: „Która jest godzina?” lub w inny neutralny sposób.
Kolejnym krokiem jest wyraźne pokazanie, że widzisz, co się dzieje. Czasem wystarczy życzliwe pytanie, czy nie potrzebują pomocy. Nie zaszkodzi również krótka opowieść o swoich kłopotach z dzieckiem lub inne osobiste doświadczenie. Ostatnim etapem jest zaoferowanie konkretnej pomocy, wspominając na przykład o warsztatach czy lekturach, które były pomocne w radzeniu sobie z emocjami czy trudnościami wychowawczymi.
W wielu sytuacjach dwa pierwsze kroki mogą wystarczyć, by dorosły, który stracił panowanie nad sobą, zrozumiał, że nie jest sam i że jest widziany. Jednocześnie warto podkreślić, że przemoc wobec dzieci powinna być zgłaszana na policję, do ośrodka pomocy społecznej, w szkole czy przedszkolu.
