Cyfrowe blizny – konsekwencje, których nie widać

Kiedy świat internetu staje się pułapką? 

Specyficzna rzeczywistość sieci sprawia, że cyberprzemoc jest bardzo specyficznym typem współczesnych przestępstw. Ofiara jest narażona na potencjalny atak 24h na dobę, każdego dnia, niezależnie od swojej lokalizacji. Nie może czuć się bezpieczna, nawet we własnym domu.

• Doświadcza braku wytchnienia 
• Zderza się z nieograniczonym zasięgiem szkodliwych treści – rozpowszechnieniem ich w błyskawicznym tempie 
• Zdaje sobie sprawę, że to, co zostanie opublikowane w internecie zostanie w nim na zawsze, bo nawet jeśli usunie kompromitującą treść, to ktoś bardziej kompetentny będzie w stanie przywrócić ten materiał do publicznej wiadomości. To zmusza do życia w stałym lęku przed ponownym jej odkryciem.

Emocjonalne koszty bycia celem 

Reakcje na hejt są silne i mogą trwale wpłynąć na poczucie własnej wartości. Najczęściej opisywane przez ofiary emocje to m.in.: 

1. Zdenerwowanie i strach – lęk oto co przyniesie jutro, obawa kto jeszcze zobaczy kompromitujący materiał 
2. Wstyd i upokorzenie – te emocje sprawią, że ofiara chciałaby zniknąć, zapaść się pod ziemię lub schować się przed światem 
3. Pragnienie izolacji – z obawy przed oceną ofiara unika kontaktów społecznych oraz dąży do wycofania się z życia społecznego 

Długotrwały, konsekwentny czy okrutny hejt prowadzi do wystąpienia zaburzeń psychicznych takich jak depresja, zaburzenia lękowe czy PTSD – zespół stresu pourazowego. W skrajnych przypadkach dochodzi do myśli, a w ostateczności prób samobójczych w postaci samookaleczenia, zażycia dużej dawki leków czy skoku z wysokości. Duża część tych prób jest udana. Hejt przyczynia się do śmierci. Szczególnie dzieci, które są o wiele bardziej wrażliwe od dorosłych, a okres dorastania jest dla nich trudnym czasem w życiu. 

Nie musisz być w tym sam/a 

Kluczem do sukcesu jest świadomość tego, że reakcja na hejt jest naturalną odpowiedzią organizmu na przemoc – twoje ciało chce się bronić, daj mu do tego narzędzia. 

1. Nie obwiniaj siebie -  niezależnie od tego, co piszą agresorzy, odpowiedzialność za przemoc zawsze leży po stronie sprawcy.
2. Szukaj pomocy wśród bliskich -  pierwszym odruchem po ataku jest milczenie, ale to właśnie rozmowa z kimś bliskim lub profesjonalistą pozwala przerwać spiralę cierpienia.
3. Nie wstydź się prosić o profesjonalną pomoc -  Skorzystaj z telefonu zaufania: 116 123 (dla dorosłych) 116 111 (dla dzieci), skontaktuj się z organizacjami, których celem jest pomaganie ofiarom przemocy. 

Zadzwoń do nas: 789 580 331

Na pewno nie zostaniesz bez pomocy! 

Źródło: 

Wojtasik, Ł. (red.). (2017). Jak reagować na cyberprzemoc: Poradnik dla szkół (Wyd. 2 poprawione). Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę.